موفقیت تلویزیون در ماه مبارک…

 

تینا جلالی

دنیای تصویرآنلاین-هرچقدر که سینمای ایران در ماه رمضان (نسبت به دیگر ماه‌های سال) نتوانسته گیشه آبرومندی کسب کند اما به‌جایش تلویزیون در جذب حداقل مخاطب (و صرفا در این ماه) موفق بوده. مسئولان و دست‌اندرکاران سینما حتی با به کار بردن تمهیداتی نظیر باز بودن در سالن‌های سینما تا وقت سحر با طرح افطار تا سحر یا ارائه بلیت نیم‌بهای فیلم‌ها تا قبل از افطار هم نتوانستند از پتانسیل موجود در ماه رمضان (در شش ماه ابتدایی سال که ماه رمضان  روزهای بلندی دارد) استفاده کنند و مردم را به سالن‌های سینما بکشانند.

حالا مردم شب‌های ماه رمضان بیشتر مخاطب تلویزیون می شوند و تلویزیون در گردهمایی شبانه آنان جلوه بیشتری دارد.  دلیلش قطعا در کیفیت بالای مجموعه‌ها و برنامه‌های تلویزیون نباید جست‌وجو کرد برای اینکه همه می دانیم سال‌هاست تلویزیون در برنامه‌سازی و ساخت سریال‌های خوب و باکیفیت قافیه را به رسانه‌هایی همچون ماهواره‌ها، شبکه نمایش خانگی و… باخته و در این زمینه ضعیف عمل می‌کند و حرفی برای گفتن ندارد؛ مردم شب های سال تحویل هم مخاطب پر و پاقرص تلویزیون هستند آیا دلیلی بر کیفیت بالای تلویزیون باید بدانیم؟ قطعا پاسخ منفی است .  پس دلیل اینکه تلویزیون در ماه رمضان و بعضی لحظه ها  با اقبال بیشتری مواجه می‌شود و بازدید فراوان‌تری از شبکه‌های مختلف آن می‌شود چیست؟ شاید بتوان گفت دلیل مهم آن به خاصیت ماهوی ماه رمضان برمی‌گردد که  اقتضا می‌کند خانواده ایرانی در ماه رمضان بیشتر مخاطب تلویزیون باشد. چرا؟ برای اینکه در روزهای عادی سال هر فرد از اعضای خانواده درگیری و دغدغه کاری خود را دارند و ساعت‌های باهم بودن آن‌ها در زیر سقف خانه‌یکی نیست اما در ماه رمضان این رویه متفاوت می‌شود و شاید به‌صورت ناخودآگاه و آن‌هم بر اساس پیروی از یک سنت قدیمی، آن‌ها هنگام افطار دورهم جمع می‌شوند.

خانواده ایرانی بعد از صرف افطار گرد هم می‌آیند و در فرایند دیدار و گفت‌وگویی که باهم دارند بر طبق عادت همیشگی نیم‌نگاهی به تلویزیونی که در گوشه خانه روشن است هم می‌اندازند و ازاین‌جهت است که شاید فرصت تماشای تلویزیون در این ماه برای اعضای خانه بیشتر فراهم می‌شود. تلویزیون روشن است نه برای تماشای سریالی خاص، بلکه بیشتر از سر عادت و دورهم نشینی در این ماه و هم اینکه خانه از سکوت هرازگاهی نجات پیدا کند حالا اگر در این میان سریالی هم‌روی آنتن برود قاعدتا جلب‌توجه می‌کند. شاید به همین دلیل است که در روزهای اخیر از مجموعه یا برنامه خاص تلویزیونی نام‌برده نشده که توجه‌ها را به خود جلب کند و به اصلاح عامیانه در بین مردم گل کرده باشد. چون برنامه همه شبکه‌ها تقریبا به یک‌شکل دیده می‌شود.

برفرض مثال مخاطبان به همان اندازه مسابقه استعدادیابی «عصر جدید» با اجرای احسان علیخانی را نگاه می‌کنند که سریال «دلدار» برادران محمودی را هم می‌بینند چه‌بسا آخر شب پای تماشای سریال تکراری «پایتخت» هم بنشینند و از آن لذت هم ببرند ولی در این ماه به خصوص به سینما نمی روند. حتی اگر فرض دیگری قائل شویم و بگوییم مردم پای تلویزیون نمی‌نشینند بازهم در این ماه به سینما نرفتند و سینما در این ماه با استقبال مخاطب همراه نبوده است. دلیل این مدعا را هم  در ابراز نگرانی که دو سینما دار از وضعیت فروش فیلم‌ها در این ماه داشتند می توان جستجو کرد. مدیر سینما آزادی در همان روزهای نخستین ماه رمضان زنگ خطر را به صدا درآورد و ابراز نگرانی کرد که فروش فیلم‌ها در ماه رمضان ضعیف است و متعاقب آن رئیس انجمن سینما داران بود که گفت با فیلم‌هایی که در ماه رمضان نمایش داده‌شده نباید روی گیشه این فیلم ها حساب باز کرد. جواد نوروز بیگی از تهیه‌کنندگان سینما نیز گفته فروش فیلم‌ها در ماه رمضان به‌اندازه هزینه آب و برق جاری سینما هم نیست.

نگرانی  ازوضعیت گیشه سینمای ایران در ماه رمضان امسال درحالی مطرح می شود که گیشه فیلم های نوروزی بالغ بر ۶۰ میلیارد تومان بوده  و فیلم «متری شیش و نیم» همین چند وقت پیش در اکران نوروز عنوان پرفروش ترین فیلم اجتماعی تاریخ سینمای ایران را از آن خود کرد. حال پرسش اینجاست چرا سینما در ماه رمضان امسال به یکباره  این میزان ریزش مخاطب را تجربه کرده؟ و  در این شرایط پیچیده و بغرنج نمایش فیلم ها در ماه رمضان ، سرنوشت گیشه فیلم ها چه می شود؟

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *