بانوی عشق و گل‌های رز

 

ترجمه: آذین شریعتی

 

دنیای تصویرآنلاین-مریل استریپ ۷۰ ساله یکی از بهترین بازیگران نسل خودش است. او که در سال ۱۹۷۸ با بازی در سریال «هولوکاست» به شهرت رسید تا بحال ۲۱ بار نامزد دریافت جایزه اسکار شده و توانسته برای فیلم‌های «بانوی آهنی»، «انتخاب سوفی» و «کریمر علیه کریمر»  این جایزه را با خود به خانه ببرد. در گفتگوی پیش رو استریپ درمورد زندگی شخصی و فرزندانش، کارنامه ۴۰ ساله بازیگری‌اش، بازنشستگی  و جایگاه زنان در هالیوود صحبت می‌کند.

 

 

خانم استریپ، صادقانه تا بحال شده به این فکر کنید که دارید کمی حق دیگران را ضایع می‌کنید؟

چرا؟ مگر چکارکرده‌ام؟ لطفاً بگویید منظورتان چیست.

 

هر بازیگر زنی در هالیوود می‌داند که برای گرفتن نقشی که شما هم به آن علاقمند باشید هیچ شانسی ندارد. شما ستاره‌ای هستید که همه آرزویش را دارند.

نظر لطف شماست. بنظر من در این مورد کمی اغراق شده ولی من هم نمی‌توانم شکایتی داشته باشم. همیشه در رابطه با نقش‌هایی که گرفته‌ام بخت با من یار بوده. اما بازیگران زن زیادی هستند که کارشان را به نحو احسن انجام می‌دهند و من اطمینان دارم نقش کسی را از دستش در نمی‌آورم.

 

 

بنظرتان در هالیوود برای بازیگران زن در رده‌های مختلف سنی به اندازه کافی نقش‌های خوب وجود دارد؟

هنوز هم این یکی از مسئله‌هایمان است.  اوضاع در حال بهتر شدن است اما هنوز به اندازه کافی خوب نشده. هالیوود همچنان صنعتی است که به طور عمده توسط مردان اداره می‌شود و نقش‌های مختص زنان اغلب منحصر می‌شود به شخصیت‌هایی مثل معشوقه‌های جذاب یا مادران.

 

نقش‌هایتان را بر چه اساس انتخاب می‌کنید؟

آیا می‌توانید بچه‌ای را پیدا ‌کنید که مری پاپینز را دوست نداشته باشد؟ البته خودم هم یکی از همان بچه‌ها هستم. پس جواب سوالتان را اینطور می‌دهم: من فقط نقش‌هایی را انتخاب می‌کنم که عاشقشان بشوم، هر نقشی که با من حرف بزند.

 

شما یک مادر شاغل بودید اما چهار فرزند شما حالا دیگر بزرگ شده‌‌اند. چطور بین موقعیتان بعنوان یک ستاره سینما و خانواده توازن برقرار می‌کردید؟

فقط با کار گروهی. همسرم دان گامر همیشه نقش اساسی داشته و دارد. او درمورد تربیت بچه‌ها کمی از من آسان‌گیر‌تر است. من بیشتر یک مامان‌ سخت‌گیرم.

 

یعنی چطور؟

بگذارید توضیح بدهم: وقتی پسرم هانری کوچک بود دلش می‌خواست نواختن پیانو را یاد بگیرد اما معلمی که ما برایش انتخاب کرده بودیم خوب نبود و هانری اشتیاقش را از دست داد. من فکر می‌کردم هانری باید آموزش پیانو را ادامه بدهد اما همسرم اعتقاد داشت این موضوع رویای خودم است که می‌خواهم به هانری تحمیل کنم. الان پسرم ۴۰  سال دارد و یک موزیسین است. مامان مریل سخت‌گیر درست می‌گفت!

 

سخت‌ترین بخش در بزرگ کردن فرزند چیست؟

اینکه گاهی اوقات فراموش می‌کنی که آنها بزرگ شده‌اند. وقتی از روی عادت با یک پسربچه ۱۴ ساله مثل یک پسر ده ساله رفتار می‌کنی. نوجوان‌ها از این کار اصلاً خوششان نمی‌آید. بعد در روابطتان شکست‌هایی ایجاد می‌شود که باید حلشان کنی و این موضوع همیشه آسان نیست. بنظرم  آن زمان بیش از حد مراقبشان بودم. بچه‌ها باید یاد بگیرند روی پاهای خودشان بایستند.

 

شما از آن دسته آدم‌هایی هستید که برای آینده برنامه ریزی می‌کنند؟

وقتی جوان‌تر بودم این کار را می‌کردم. همیشه به این فکر می‌کردم که زندگی‌ام به کجا خواهد رسید اما الان برایم تفاوتی نمی‌کند که باد من را کجا ببرد و در موقعیت‌های جدید قرار بگیرم. درواقع استقبال هم می‌کنم.

 

شما بسیار متواضع هستید و در وجودتان از غرور و تجمل ستاره‌ها اثری نیست. آیا آن سبک زندگی پر زرق و برق برایتان جذابیتی ندارد؟

درست می‌گویید، من یک زندگی بسیار معمولی دارم. بیشتر وقت‌ها حتی در هالیوود هم نیستم. هالیوود برای من یک صحنه بزرگ است و وقتی به مراسم اهدای جوایز دعوتم می‌کنند هیجان‌زده می‌شوم. همیشه یک سبد بزرگ پر از چیز‌های مختلف بهم می‌دهند.

 

واقعاً داخل سبد را نگاه می‌کنید؟

شوخی می‌کنید؟ البته که نگاه می‌کنم. معمولاً محصولاتی داخلشان هستند که من هرگز خودم خریداری نمی‌کنم از آنجاییکه قیمت بالایی دارند. اما عاشق این هستم که از این سبد‌ها بگیرم و محصولات داخلشان را امتحان کنم. برای بعضی از آن لوسیون‌ها جانم را هم می‌دهم!

 

وقتی به کارنامه ۴۰ ساله خود نگاه می‌کنید چه می‌بینید؟ آیا همه کار‌هایتان درست بوده؟

هر کسی در طول مسیر زندگی مرتکب اشتباهاتی می‌شود.تا زمانیکه از این اشتباهات درس بگیریم آن‌ها هم بخشی از سفر ما هستند. من می‌دانم که آدم خیلی خوش شانسی هستم و زندگی خوبی دارم. درکل فکر می‌کنم اگر برگردم دوباره همین مسیر را پیش بگیرم. چرا که نه؟

 

وقتی از بازیگران زن جوان پرسیده می‌شود که چه کسی را الگوی خودشان قرار داده‌اند معمولاً اسم شما آورده می‌شود. باید حس خیلی خوبی باشد، درست است؟

البته که حس خوبی دارد. اما شک دارم که واقعاً بتوانم به کسی کمک کنم. هیچ وقت نمی‌دانید که چه موانع و دست‌انداز‌هایی در این راه انتظار شما را می‌کشد. باید رو به جلو حرکت کنید و با چالش‌های جدید روبرو شوید.

 

تابحال به بازنشستگی فکر کرده‌اید؟

بله، می‌توانستم بازنشسته شوم و با حقوق بازنشستگی زندگی کنم. درواقع دارم سعی می‌کنم کمی همه چیز را آهسته‌تر پیش ببرم. اما بچه‌ها از خانه رفته‌اند و فیلمنامه پشت فیلمنامه می‌آید…من هم که فیلمنامه خواندن را دوست دارم.

 

روی کاغذ یا صفحه مانیتور؟

بیشتر روی کاغذ، ولی می‌دانم از چه حرف می‌زنید. شگفت انگیز است که اینترنت این روز‌ها چقدر زندگی ما را تحت تاثیر خود قرار داده. اعتراف می‌کنم که من زنی هستم از جریان فکری نسل گذشته. من با کتاب‌ها و نقشه‌ها بزرگ شدم. اما مطمئنم آینده تغییرات مثبت بسیاری را با خود به همراه خواهد داشت و از همین بابت باید سپاسگزار تکنولوژی باشیم. دنیا کوچکتر شده و جامعه ما جهانی‌تر. من این موضوع را دوست دارم.

 

آیا همیشه آنلاین هستید یا اینکه ترجیح می‌دهید کلاً از این قضیه دور باشید؟

دوست دارم بعضی وقت‌ها  اینترنتم را قطع کنم. بنظرم مهم است. وقت زیادی را در باغچه خانه‌ام با گیاهان و گل‌های رزم می‌گذرانم.به عینک گوگل احتیاج ندارم تا بدانم با گل رز‌هایم چطور رفتار کنم.

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *