مرگ خاموش

 

محمد جلیلوند

دنیای تصویرآنلاین-پرداختن به معضلات جامعه که در بسیاری مواقع بعد بین المللی هم دارد،سریال های مختلفی را با کیفیت‌های گوناگون شکل داده است.مواد مخدر و حاشیه هایش،یکی از سوژه های محبوب سریال های سازهای تلویزیون است که گاه کیفیتی نازل داشته و گاه نگاه عمیق فیلمساز به آن،موجبات بالا رفتن کیفیتش را فراهم آورده است.از نمونه های قدیمی تر در این باب می توان به مجموعه تلویزیونی « آینه عبرت» اشاره کرد که کیفیت قابل دفاعی نداشته اما در دوره ای که شبکه های تلویزیونی منحصر به دو شبکه بود،مورد استقبال عموم قرار گرفت.« ترور خاموش» ساخته احمد معظمی که این روزها در حال پخش از شبکه یک سیماست،تازه ترین نمونه در این رابطه است که قصه آن حول محور مواد مخدر صنعتی می گردد و توانسته طیف های مختلفی از مخاطبان را به سمت خود بکشاند.

معظمی همراه نویسنده فیلمنامه هومان فاضل که سابقه همکاری در تولید سریال «سارق روح» را داشته اند،در تازه ترین همکاری شان به سراغ موضوع مواد مخدر صنعتی از زاویه تازه ای رفته و آن را به حوزه امنیت ملی پیوند زده اند.این کار را هم با ظرافت خاصی انجام داده و به خوبی روی حوزه مواد صنعتی به عنوان یکی از پولسازترین حوزه های تجارت جهانی مانور داده و از آن به عنوان حربه برخی کشورها برای ضربه زدن به امنیت ملی ایران بهره گرفته اند.یکی از پارامترهای مهم برای جذب مخاطب در مجموعه های تلویزیونی،فصل افتتاحیه آن است که می تواند تا حدودی تکلیف مخاطب را با آن روشن کند.از این حیث،ترور خاموش موفق عمل کرده و مخاطب را نسبت به خود کنجکاو می کند.«ترور خاموش» با یک مراسم عقدکنان در روستا آغاز می شود که عروس زیر سن قانونی قرار داشته و پدرش هم خلافکار محسوب می شود.در اینجا معظمی و فاضل با یک تیر دو نشان زده اند:هم به یک موضوع روز جامعه واکنش نشان داده و هم شمایی کلی از قصه خود را به مخاطب می دهند.

به موازات آن،با چند دانشجو آشنا می شویم که برای کنکور خود را آماده می کنند و یکی از آنها برای بالا بردن تمرکز قرص هایی را به دوستانش می دهد که در نهایت به یک فاجعه ختم می شود.خودکشی یکی از اینها،نقطه عطف نخست سریال را رقم زده و زمینه را برای ورود سعید صفایی به عنوان یک مامور کارکشته امنیتی به داستان باز می کند.آن هم نه در نقش یک مامور عملیاتی بلکه به عنوان یک تحلیلگر که می خواهد رد قرص های جدیدی را بگیرد که وارد بازار شده و همان بدو امر تلفات زیادی را به جامعه تحمیل کرده است.نویسندگان فیلمنامه ترور خاموش از یک روش امتحان پس داده برای گسترش بخشیدن به قصه خود در عرض بهره گرفته که آن هم چیزی جز روش زنجیره ای نیست.تعداد زیادی شخصیت که هریک صاحب هویت و شناسنامه بوده و قطب مثبت داستان باید از طریق یکی به دیگری رسیده و در یک لابیرنت پیش بروند تا در نهایت به شخصیت منفی اصلی برسند.برای مثال هم می توان به زن ایتالیایی-ایرانی ای اشاره کرد که در یک عملیات پیچیده به دام افتاده و حال ماموران امنیتی می خواهند که از طریق او به سردسته اصلی پخش و توزیع مواد مخدر در منطقه برسند.

اما «ترور خاموشم از جایی سروشکل بهتر گرفته و هیجان بیشتری بر آن حاکم می شود که وارد زندگی مردی میانسال به نام مسعود صبوحی و خانواده اش می شویم که بخشی از زنجیره تولید مواد مخدر صنعتی در کارخانه مواد شوینده اش به حساب می آید.شخصیت خاکستری کارشده ای که از سطوح پایین جامعه به ثروتی هنگفت رسیده و حال برای رسیدن به جایگاهی بالاتر در این تجارت کثیف دست و پا می زند.حمید و الهه به عنوان فرزندان مسعود،دیگر شخصیت های کلیدی کار هستند که اولی به عنوان یک دانشجوی سینما دغدغه تولید مستند در رابطه با مواد مخدر را داشته و دومی به عنوان یک شیمیدان کارکشته پس از اختلافات عمیق با پدرش وارد کار تولید مواد صنعتی در یک آشپزخانه شناخته شده می شود!.از دل این تضاد،درام خوبی شکل گرفته و به داستانک مسعود و خانواده اش رنگ و بوی خاصی می بخشد.در همین بخش است که مخاطب با توانایی های نیروهای امنیتی کشور آشنا شده و با آنها به عنوان قهرمان های داستان همراه می شود.برای مثال به چگونگی ورود دوربین به لابراتوار تولید مواد آن هم از طریق عینک شخص معتمد قاچاقچی ها توجه کنید.

احمد معظمی که سریال های زیادی را روی آنتن شبکه های مختلف تلویزیونی فرستاده،در«ترور خاموش» پخته تر از کارهای قبلی اش عمل کرده و هیجان مورد نیاز را به داستان خود به گونه ای تزریق کرده که تنها در لایه های زیرین آن موج زده و اثر کمرنگی در سطوح بیرونی اش دیده می شود.برای مثال هم می توان به سکانس خودکشی یکی از دانشجوها بر اثر مصرف قرص اشاره کرد که از نمایش پرت شدن وی خودداری کرده است.در حقیقت از نمایش اکشن صرف پرهیز و تنش را درونی تر کرده تا مخاطب خاص پسندتر تلویزیون را هم به سمت خود بکشاند.معظمی در انتخاب بازیگرانش هم تلاش کرده تا از نسل های مختلف،بازیگرانی جلوی دوربینش داشته باشد.برای مثال می توان از سعید راد در نقش اصلی کار یاد کرد که تناسب فوق العاده ای با نقش داشته و به آن سروشکل بهتری بخشیده است.در قطب منفی سریال هم بازیگران خوبی همچون:پرویز فلاحی پور،رویا میرعلمی و ستاره اسکندری حضور دارند که درک درست و تمام و کمالی ازنقش های خود داشته و تلاش جانانه ای برای فرار از کلیشه های آشنا به خرج داده اند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *