واکنش منتقدان به فیلم‌های روز پنجم جشنواره/ از «مغزاستخوان» تا «روز بلوا»

دنیای تصویرآنلاین-در روز پنجم جشنواره فیلم فجر فیلم‌های بلند «روز بلوا»ساخته بهروز شعیبی، «مغز استخوان» ساخته حمیدرضا قربانی و «خوب،بد،جلف۲» ساخته پیمان قاسم خانی به نمایش درآمد. واکنش منتقدان به فیلم‌ های روز پنجم به شرح زیر است:

 

مغز استخوان ساخته حمیدرضا قربانی

امیررضا تجویدی

فیلم حادثه محرکش را بر مبنای دیالوگ‌ شکل می‌دهد و بیش از حد بیانگر شخصیت‌ها و انگیزه‌شان را معرفی می‌کند، اما در نقطه عطف نخست، موقعیتی تنش‌زا را پیش می‌کشد که نمونه مشابهش را از حیث میزان حساسیت عرفی و اجتماعی، کمتر در سینمای ایران دیده‌ایم. مشکل اما اینجاست که مسیر پاسخ و واکنش شخصیت‌ها به بحران مرکزی بیش از حد لاغر و کم‌جان است و کشمکش‌ها در عوض برخورد موقعیت‌های متضاد شخصیت‌ها، از خلال دیالوگ و توضیح قراردادها شکل می‌گیرند و چندان آغاز و فرجام دراماتیک ندارند. آنچه مشکل را دوچندان می‌کند، تغییر مسئله مرکزی فیلمنامه در نقطه میانی است که گویی قرار بوده صرفا در حد مانعی جدید بر سر راه رسیدن شخصیت‌ها به هدف باشد، اما به قدری بر تمام کشمکش‌ها و مراحل پیشبرد درام سایه انداخته که به کلی بحران اولیه را کنار می‌زند و شخصیت‌ها را با تغییر نیازی اساسی مواجه می‌سازد و اگرچه طی چند رفت و بازگشت بین نتایج و ابعاد هر دو مسئله سعی می‌کند انسجام روایت را حفظ کند، اما توزیع نامناسب اطلاعات در پرده دوم و عدم تمرکز کافی برای نگه داشتن داستان در مسیری واحد، رشته اتصال مخاطب با داستان را از هم می‌گسلد و منجر به از دست رفتن جذابیت بالقوه موقعیت مرکزی اولیه در پرداخت می‌شود و فیلم را به پایانی می‌رساند که نه پایان راه شخصیت‌هاست و نه راه حل هیچ یک از بحران‌ها را پیش رو قرار می‌دهد.

 

سید آریا قریشی:

 

دستمایه اولیه داستانی تأثیرگذار است: زنی در شرایطی قرار می گیرد که ظاهراً باید بین همسر و فرزندش یکی را انتخاب کند. اما از جایی به بعد، داستان به جای پیشروی دارد باد می کند. شخصیت ها و خط داستانی جدیدی وارد می شوند و آن چه موتور محرکه فیلم بوده با حاشیه می رود.

 

حمیدرضا حاجی حسینی

 

فیلم با ایجاد گره داستانی جذاب شخصیت‌هایش را وارد موقعیتی بغرنج و پیچیده می‌کند. تماشاگر هم با کاراکترهای فیلم همراه می‌شود. اما اتفاقات فرعی که برای کشش بیشتر به داستان افزوده می‌شوند، قصه را از مسیر اصلی منحرف می‌کنند و باعث افت فیلم می‌شوند. حداقل نویسنده و کارگردان در پایان فیلم می‌توانستند پای تصمیم شخصیت اصلی فیلم بایستند تا کارش نتیجه بدهد. «مغز استخوان»درمجموع از فیلم‌های قابل قبول جشنواره است.

 

«روز بلوا» ساخته بهروز شعیبی

سیدآریا قریشی:شخصیت اصلی انسانی پاک دست است. از این نظر مطمئنیم. او خانه ای چند میلیاردی و خودرویی چند صد میلیونی دارد که بر اساس فعالیت هایی مرتبط با گروهی از اطرافیانش در اختیار او قرار گرفته اما این آدم که استاد دانشگاه هم هست هیچ گاه به منشأ این پول شک نکرده است.مشکل فیلم از همین باورناپذیر بودن شخصیت اصلی آغاز شده و به مسائلی چون محافظه کار بودن فیلم و عدم وجود چالش درونی برای قهرمانی که همواره از نیت خود مطمئن است گسترش می یابد.

حمیدرضا حاجی حسینی:

بهروز شعیبی اغلب در یک حد استاندارد فیلم می‌سازد. نه بالاتر و نه پایینتر. «روز بلوا» از معدود آثار امسال جشنواره است که به معضلات اقتصادی کنونی جامعه همانند پولشویی نهادهای خصوصی مرتبط غیرمستقیم با ارگان‌های دولتی می‌پردازد و تا حد ممکن داستانش را بدون فراز و نشیب تعریف می‌کند. بازی خوب داریوش ارجمند در نقش مکمل فیلم قابل اشاره است.
سوال این است که آیا ساخت فیلم‌های انتقادی سیاسی برای همه ممکن است؟ آیا طرح انتقادات سیاسی اجتماعی اقتصادی محافظه‌کارانه در حد «روز بلوا » و عقب‌تر از سطح مطالبات مردم، با توجه به رشد معضلات اجتماعی و اقتصادی در چند سال اخیر تماشاگر امروز را قانع می‌کند؟

 

 

خوب بد جلف ۲ (پیمان قاسم‌خانی)

سید اریا قریشی

شروع جذاب و بامزه‌ای دارد و بازی‌های به‌اندازه بازیگران به تلف نشدن ایده‌های طنزآمیز قاسم‌خانی کمک کرده‌اند. شکل ارجاعات و بازی با کلیشه‌ها هم در دقایق اولیه از جمله عواملی است که فیلم را در سطحی بالاتر از اکثر کمدی‌های این چند سالِ سینمای ایران قرار می‌دهد. اما هر چه به سمت پایان می‌رویم اوضاع بدتر می‌شود. ایده‌های طنازانه ته می‌کشند و با تکرار نه چندان خلاقانه مشتی کلیشه روبه‌روییم. از همه بدتر انتهای فیلم است. به شکل حیرت‌انگیزی هیچ شکلی از پایان‌بندی در کار نیست. انگار دو ساعت تمام سر کار بوده‌ایم

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *