قدرت‌های کوچک و تغییرات بزرگ

مترجم: سمیرا نوری

 

دنیای تصویرآنلاین-جانی دپ که در فیلم «میناماتا» بازی کرده است، در جشنواره‌ی فیلم برلین امسال، حضور پیدا کرد. او در این فیلم نقش یک عکاس جنگی به نام ویلیام یوجین اسمیت را بازی کرد. این فیلم بر پایه‌ی وقایعی که به دلیل مسمومیت جیوه‌ای در شهر ساحلی میناماتا رخ داد، ساخته شد. این حادثه توسط یک کارخانه که ضایعات شیمیایی حاوی جیوه‌ی خود را به درون آب تخلیه می‌کرد، رقم خورد. ساکنان محلی شهر میناماتا، در اثر آلودگی با جیوه، دچار مشکلات حرکتی، کلامی و بینایی شدند. این فیلم نشان می‌دهد که اسمیت در سال ۱۹۷۱، شروع به تهیه‌ی گزارش تصویری علیه کارخانه‌ی قدرتمندی کرد که سبب مسمومیت مردم میناماتا شده بود.

در جشنواره‌ی برلین امسال، مینامی بازیگر ژاپنی  نقش زن جوانی به نام ایلین را بازی کرده – که اسمیت را که فردی معتاد و الکلی شده است به انجام آخرین تکلیفش وامی‌دارد . همچنین در این دوره از جشنواره بیل نای که در فیلم «میناماتا» در نقش باب هیس سردبیر مجله‌ی لایف و کارفرمای یوجین اسمیت ظاهر شد و هیرویوکی سانادا که نقش یک فعال محلی به نام میتسو یامازاکی را بازی کرد، حضور یافتند. اندرو لویتاس، کارگردان فیلم نیز در جشنواره‌ی برلین حاضر شد.

جانی دپ در کنفرانس مطبوعاتی «میناماتا» گفت که شیفتگی عجیبی به یوجین اسمیت و عکاسی‌اش، دارد. دپ گفت که بعد از خواندن درباره‌ی زندگی اسمیت، تجربیات او، آن چه بر او گذشت و آن چه را که او برای گرفتن عکس‌هایش فدا کرد، علاقه‌ی بیشتری به این عکاس پیدا کرده است.

دپ در پاسخ به این پرسش که مسئولیت سیاسی  بازیگران چیست گفت: «همه‌ی ما در زندگی با مشکلات مشترکی روبه‌رو می‌شویم. هنگام برخورد با چنین مشکلاتی، چه محیطی باشد، چه سیاسی و چه اجتماعی، با قدرت‌های کوچک خودمان می‌توانیم با آن مقابله کنیم و تغییرات بزرگی را رقم بزنیم.

در این کنفرانس مطبوعاتی هیچ پرسشی درباره‌ی زندگی شخصی جانی دپ و همسر سابقش امبر هرد نشد. با این وجود بعضی از خبرنگاران با اشاره‌هایی به شخصیت آشفته‌ی یوجین اسمیت، تلاش کردند تا حساسیت او را برانگیزند. در همین راستا، دپ در پاسخ به پرسشی که درباره‌ی رابطه‌ی دشوار اسمیت با فرزندانش مطرح شد، گفت: ما در این فیلم روی فاجعه‌ی مسمومیت با جیوه تمرکز کردیم و تنها برای ساخت کامل نقش او، به صورت بسیار جزئی به زندگی شخصی او پرداختیم. دپ افزود: میناماتا داستانی است که باید گفته می‌شد.

منتقد گاردین پیتر بردشاو  سه ستاره از پنج ستاره به  «میناماتا» داد و  نوشت:«میناماتا شاهکار نیست. اما یک یا دو کلیشه درباره ناجیان غربی و روزنامه نگاران الکلی،دردسرساز و علاقمند دارد، روزنامه نگارانی که  میان بی‌عیب و نقصی و الکلیسیم در رفت و آمدند. جانی دپ ،بازیگر و تهیه کننده در این فیلم چنین ویژگی را دارد. او باری دیگر نقشی را انتخاب کرد که در خانه نیز کلاه بر سر دارد. میناماتا فیلمی  صریح و دلپذیر ، به سبک قدیمی  و دغدغه مند با داستانی ارزشمند است که از  جوامعی می‌گوید که علیه کمپانی ها بین المللی ایستادگی می‌کنند و از روزنامه نگارانی که متعهد به انتشار اخبار واقعی هستند سخن می‌راند که می توانند به این جوامع کمک کنند.»

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *