پدرخوانده بالیوود ۷۵ ساله شد

ترجمه: ارغوان اشتری

در صنعتی که به‌ندرت برای بازیگران کهنه‌کار و مسن نقشی نوشته می‌شود، آمیتاب باچان همانند یک جوان تازه کار با شور و اشتیاق با چهره‌های جدیدش، شخصیت‌ها و موضوعات تجربه‏گرایی می‌کند.

سن برای آمیتاب باچان یک عدد است.  او که مطرح‌ترین بازیگر سینمای هند است روز چهارشنبه یازدهم اکتبر هفتاد و پنج ساله شد.

امش شوکلا کارگردان فیلم « ۱۰۲ساله‌ایی که نمرده» می‎گوید: «وقتی آمیتاب باچان وارد صحنه می‌شود  همیشه در قالب شخصیت فرو رفته. هرگز احساس نمی‌کنم  دارم آقای باچان را کارگردانی می‌کنم. احساس می‌کنم دارم شخصیت را کارگردانی می‌کنم. وقتی باچان از ماشین ون خود پیاده می‌شود، باخود حال و هوای را می‌آورد که لازمه سکانس‌هاست و فضای صحنه را تغییر می دهد. همکاری با او مفرح است.»

امش شوکلا کارگردانی است که به تازگی « ۱۰۲ساله‌ایی که نمرده» را با نقش‌آفرینی آمیتاب باچان در کسوت پیرمردی ۱۰۲ ساله و ریشی کاپور در نقش پسر ۷۵ ساله او ساخته است.

نقش چالش برانگیز دیگر آمیتاب باچان در «قاتلان هندوستان» است که در این فیلم برای نخستین بار با عامرخان هم‌بازی شده است. در این فیلم او چهره‌پردازی خاصی دارد. عامر خان سال‌هاست که باچان را تحسین می‌کند.

عامر خان درباره تماشای فیلم‌های آمیتاب باچان در دوران جوانی در سالن سینما چنین می‌گوید: «ویژگی،حرکات و تفاوت‌های ظریف بازیگری او تجربه‌ی کامل در سینما بود.»

آمیتاب باچان برای تولد ۷۵ سالگی خود همراه خانواده به جزیره مالدیو سفرکرده است. یکبار درباره خانواده خود چنین گفته بود:«جمع خانواده‌گی آرامش‌بخش و کوچک از سر من هم زیاد است.»

تاریخ نویس سینمای هند اس ام ام اوساجا که به زودی کتاب خانواده باچان از او منتشر می‌شود، خانواده باچان را «خانواده اول بالیوود» توصیف می‌کند و موفقیت خارق‌العاده باچان را «مصادق پرشکوهی از استعداد و شانس» می‌داند.

«اگر شما بسیار با استعداد و کم شانس باشید، نصرالدین شاه می‌شوید. اگر کم استعداد و بسیار بخت یارتان باشد، جیتندرا خواهید شد. در مورد آقای باچان،  آمیزه‌ی درستی از شانس و استعداد بود. باچان در چهره و میان موجی از بازیگران ژانر رمانس کاملا غیرمتعارف بود. او همچون هوایی تازه به سینمای هند دمید. سکنات و استایل او مخصوص خودش است.»

باچان بازیگری را با «هفت هندوستانی» و نقش یکی از هفت قهرمان فیلم آغاز نمود. فیلم بعدی او «آنند» در کنار راجش کانا  بود و سپس در چند فیلم نقش‌آفرینی کرد. اما سال ۱۹۷۳ با «زنجیر» توانست خودش را پیدا کند.

اوساجا با اشاره به فیلم‌های باچان مانند «یک نظر»، «شعله»، «دیوار»، «نسیب»، «نمک حلال»، «عشق زندگی است» و «شاهنشاه» می‌گوید: « از آن پس باچان دیگر متوقف نشد.»

در سال ۱۹۷۸ باچان با فیلم‌هایی مانند «دان»، «مقدر که سکندر»، «بی‌شرم» و… در اوج بود.

جراحات مرگباری که سر صحنه «کولی» دید و او را تا پای مرگ کشاند سبب شد مدتی از سینما کناره‌گیری کند و به نمایندگی شهر زادگاهش الله‌آباد وارد عرصه سیاست شود. سال ۱۹۸۴ وارد کنگره‌ی هند شد اما در سیاست نماند.

سپس در پرونده‌ای متهم شد که توانست  ۲۵ سال  بعد از مظان اتهام تبرئه شود و از آن پس هر از چندگاهی با پیوستن به کمپین‌های معضلات اجتماعی  برای دولت فعالیت می‌کند. تا سال ۱۹۸۸ و نمایش «شاهنشاه» آمیتاب باچان همواره در اوج بود.

اوساجا می‌گوید: «پس از نمایش “شاهنشاه” افول آمیتاب باچان آغاز شد. از دورانی که کارگردان‌ها نقش‌های اغراق شده‌ای در فیلم‌هایی مانند “طوفان” یا “جادوگر” به او پیشنهاد کردند. باچان کلی فیلم شکست خورده را تحمل کرد و مشکلات دیگری نیز گریبان او را گرفت با شروع هزاره جدید او با مسابقه “چه کسی می‌خواهد میلیونر باشد” وارد عرصه اجرا در تلویزیون شد. در حقیقت آقای باچان در بدترین دوران بازیگریش عنوان بازیگر هزاره را بدست آورد.»

 «اما پس از برنامه تلویزیونی چه کسی می‌خواهد میلیونر باشد؟ او دوباره  شهرت پیشین خود را توانست پیدا کند.  در سینما شروع کرد به ایفای نقش‌هایی که با سن و سالش همخوانی داشت و با هر پروژه جدید خود را روی پرده سینما از نو آفرید. چه “سرکار” بود یا “باغبان”، “بانتی و بابلی”، “تاریکی”،  “پا” و…. شهرت آمیتاب باچان همواره یک فاکتور کور در کشور هند است.»

برای فردی که  برای نقش‌آفرینی در صنعت سینمای هند بسیار بلندقامت و تکیده خوانده می‌شد و صنعت سرگرمی‌سازی را زیر ید قدرت خود داشته، برای بسیاری از مردم تجسم رویاهایی است که جامه‌ی عمل پوشانده می‌شوند. زمانی که آمیتاب باچان در سال‌های ۱۹۹۰ کمپانی آمیتاب باچان را تاسیس کرد ورشکسته شد اما درآمد بازیگری او را نجات داد.

باچان لقب‌هایی مانند مرد جوان خشمگین یا شاهنشاه را در سینمای هند دارد و دروازه های خانه او در شهر مومبای هر یکشنبه شاهد جمعیتی از طرفداران است تا باچان با  حضور خود میان آنها دل‌شان را شاد کند.

امش شوکلا می‌گوید باچان هر روز ۱۵ تا ۱۷ ساعت کار می‌کند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *